Spokój

Teraz oddasz mi wzrok, głośny śmiech\nMój niemądry sen\nUmiesz liczyć do trzech, to już tłok\nWykreśl proszę mnie\nMogę stać tu, gdzie niepewny grunt\nDlaczego spokój mam, choć zginie świat\nNie chciałam nigdy grać, by walczyć o punkt\nTy wszedłeś nagle w kadr, a nie był Twój\nTeraz oddasz mi wzrok, głośny śmiech\nMój niemądry sen\nUmiesz liczyć do trzech, to już tłok\nWykreśl proszę mnie\nTeraz oddasz mi wdzięk, oddasz cel\nZagubioną część\nUmiem kochać Cię mniej, teraz tańcz\nNie za blisko mnie\nMogę stąd wyjść, ale patrzeć chcę\nJak ten świat dalej trwa, gdy czegoś brak\nSkąd ten spokój mam, a nie mam łez\nCzy każdy nasz krok w tył\nJest krokiem wstecz?\nTeraz oddasz mi wzrok, głośny śmiech\nMój niemądry sen\nUmiesz liczyć do trzech, to już tłok\nWykreśl proszę mnie\nTeraz oddasz mi wdzięk, oddasz cel\nZagubioną część\nUmiem kochać Cię mniej, teraz tańcz\nNie za blisko mnie\nTo czas, by już dokończyć tę myśl\nJedyną, co nie daje mi wyjść\nOd dziś zabraniam Ci patrzeć w tył\nTam nie ma już nic, nic\nBo oddasz teraz mi wzrok, głośny śmiech\nMój niemądry sen\nUmiesz liczyć do trzech, to już tłok\nWykreśl proszę mnie\nOddasz teraz mi wdzięk, oddasz cel\nZagubioną część\nUmiem kochać Cię mniej, teraz tańcz\nNie za blisko mnie