Goud

Als je mijn gedachten eens kon zien\nDan stond ik niet alleen misschien\nIk heb eigenlijk nooit echt gedacht\nDat dit al het einde was\nZeg me, is het wederzijds\nAls ik bang ben om alleen te zijn\nHield ik misschien te snel van jou\nIk dacht dat het werken zou\nIk had het ook niet zo bedacht\nWeet dat jij niet bij me past\nHeb het zo vaak geprobeerd\nEn ik wou dat het anders was\nHeb er zo hard in geloofd\nEn ik weet jij deed dat ook\nToen kwam jij met de klap\nMisschien is het beter zo\nMaar we waren toch goud\nZeg me wat als ik jou nooit vergeten kan\nNu ineens ben je weg\nMaar het voelt nog niet echt alsof ik dit kan\nDenk je dat het makkelijk is ofzo\nJe spookt door m'n hoofd omdat ik nog steeds in ons geloof\nMaar we waren toch goud\nZeg me wat als ik jou nooit vergeten kan\nZwijgen we de hele dag\nWil jij weer praten, hele nacht\nJuist als ik denk dat we beter gaan\nZijn wij weer het huis met de lampen aan\nAan uit aan uit, we gaan ervoor\nZwart beeld, de stoppen slaan weer door\nEn al die tijd had ik nog hoop\nWe hadden het toch beloofd?\nIk had het ook niet zo bedacht\nWeet dat jij niet bij me past\nHeb het zo vaak geprobeerd\nEn ik wou dat het anders was\nHeb er zo hard in geloofd\nEn ik weet jij deed dat ook\nToen kwam jij met de klap\nMisschien is het beter zo\nMaar we waren toch goud\nZeg me wat als ik jou nooit vergeten kan\nNu ineens ben je weg\nMaar het voelt nog niet echt alsof ik dit kan\nDenk je dat het makkelijk is ofzo\nJe spookt door m'n hoofd omdat ik nog steeds in ons geloof\nMaar we waren toch goud\nZeg me wat als ik jou nooit vergeten kan\nWat als ik dit niet alleen meer kan?\nWat als ik jou niet vergeten kan\nWas je wat langer gebleven dan, oooh\nMaar we waren toch goud\nZeg me wat als ik jou nooit vergeten kan\nNu ineens ben je weg\nMaar het voelt nog niet echt alsof ik dit kan\nDenk je dat het makkelijk is ofzo\nJe spookt door m'n hoofd omdat ik nog steeds in ons geloof\nMaar we waren toch goud\nZeg me wat als ik jou nooit vergeten kan\nWat als ik jou nooit vergeten kan