In M'n Bloed

Steeds vaker, valt het mij op\nDat ik als kind, best veel gevoel heb opgekropt\nEn dat dezelfde problemen\nDie ik niet heb van een vreemde, nog elke dag spelen\nZe zijn beslist niet opgelost\nHet kon bij ons ook nooit eens normaal gaan\nMaar ach wat is normaal?\nWant hoe ouder ik word, hoe beter ik begrijp\nDat mijn ouders geen helden zijn, maar lijken op mij\nZe doen net alsof, ze bedoelen het goed\nMaar waar de tijd niets aan veranderd\nMaar word ik ooit volwassen? Is wat er zit in m'n bloed\nOh, oh, oh, oh, oh, oh, oh\nHé pa, je zit vast in m'n bloed\nEn ik vind net als jij waarschijnlijk, mezelf nooit goed genoeg\nEn dan mijn moeder\nZe zegt eigenlijk nooit nee\nWant zij houd iedereen tevreden en wilt met ieder circus mee\nHet kon bij ons ook nooit eens normaal gaan\nMaar ach wat is normaal?\nWant hoe ouder ik word, hoe beter ik begrijp\nDat mijn ouders geen helden zijn, maar lijken op mij\nZe doen net alsof, ze bedoelen het goed\nMaar waar de tijd niets aan veranderd\nMaar word ik ooit volwassen? Is wat er zit in m'n bloed\nOh, oh, oh, oh, oh, oh, oh\nOmdat het zit in m'n bloed\nOh, oh, oh, oh, oh, oh, oh\nEn dan mijn kleine zusje, ik erger me te vaak\nWant ik weet dat mijn gebroken hart, precies lijkt op dat van haar\nAls ze binnenkort gaat trouwen, dan word ik misschien wel oom\nDan weet ik één ding meer dan zeker\nHaar kleine wordt nooit echt gewoon\nWant\nHoe ouder ik word, hoe beter ik begrijp\nDat ik ben geworden wie ik hoor te zijn\nIk doe net alsof, ik bedoel het zo goed\nMaar waar de tijd niets aan veranderd\nIs wat er zit in m'n bloed